+ پرسید ابر داری؟  +

همه‌ی ما

+ خداحافظ مولایی، ممنون بابت همه چیز، صدای ساز، خنده‌ها،سفرها، شام‌ها، عشق، زندگی +

+ مرا در تقاطع‌های زندگی ببوس + 

+ ما هیچ‌وقت سوار قایق‌های پدالی نشدیم چون مادرم معتقد بود ما به ساحل نمی‌رسیم و وقتی خوش و خرم سوار قایق پا می‌زنیم و پدرم پاییز آمد می‌خواند، قایق برمی‌گردد و غرق می‌شویم و می‌میریم. +